Tijdens de eerste ronde van Beste Webpoliticus stonden de Tweede Kamerleden centraal. In deze fase ontdekten zij de sociale media net. Hier en daar hielden politici een weblog bij of maakten voorzichtig een YouTubefilmpje.
Grote winnaars waren Sabine Uitslag en Boris van der Ham.
Tijdens de Europese Verkiezingen volgden we de partijen op de voet. Steeds vaker bepaalden sociale media de kanshebbers. Het oude weblog werd nauwelijks meer bijgehouden, maar tweets en krabbels op hyves waren er in overvloed.
Mailtjes beantwoorden bleek tijdens deze verkiezingen de gemoederen goed bezig te houden. Zo'n 70% van de kandidaten beantwoordde hun mailtjes maar slecht. Direct contact met de kiezer bleef dus een lastig thema.
Uiteindelijk won Ivo Thijssen met grote overtuiging de prijs voor Beste Webpoliticus. Hij was steeds actief op alle fora, veranderde zijn websites als dat nodig was en liet zien dat je wel degelijk snel en actief contact kunt hebben met kiezers. Grote verliezer was Geert Wilders. Zijn prijs wacht nog steeds op hem.
Lokale politici zetten de nieuwe media fanatiek in. Ze grepen alle digitale middelen aan om het contact met de burger te versterken.
Twitter breekt definitief door. De BWP organiseerde een succesvol, licht chaotisch, maar drukbezocht Twitterdebat. De winnaar van onze verkiezing twitterde zelfs tijdens de uitreiking van zijn prijs.
Lokale politici beantwoordden sneller, inhoudelijker en persoonlijker hun mail dan Europese politici. En we kwamen tot de conclusie dat de gemaakte YouTubefilmpjes eigenlijk erg weinig effect sorteerden.
Jeroen Fritz won de juryprijs, Martijn Vroom de publieksprijs.